Wpisy w Kategorii ‘Suwałki Blues Festival 2009’

18 lipca 2009 (scena przy ratuszu miejskim).

No i przyszedł moment, na który wielu czekało. Do grodu nad Czarną Hańczą zawitał legendarny zespół Ten Years After, co prawda bez Alvina Lee, ale cóż. Nie mnie oceniać czy Joe Gooch jest godnym jego następcą. Wydaje się jednak, że odnalazł się w TYA – od razu w oczy rzuca się fakt, iż doskonale rozumie się z Leo Lyonsem.
Suwalski występ Ten Years After wzbudził, rzecz jasna owację licznie zebranej publiczności. Zespół zagrał stare, jak i nowe kawałki. W odróżnieniu od Joe Bonamassy nie stroił fochów, nie robił problemu z liczby fotoreporterów, prosił tylko o niestrzelanie fleszami. Ba, spontanicznie muzycy przedłużyli granie o kwadrans.
Leo Lyons uczestniczył w jamach – szkoda, że nie doczekałem tego…

18 lipca 2009 (scena w parku Konstytucji 3 maja).

Knut Reiersrud występował już na pierwszej edycji festiwalu, po której zebrał wspaniałe recenzje. Andrzej Jerzyk określił go mianem bluesowego Zappy. Kto zna twórczość genialnego Amerykanina, ten zdaje sobie sprawę, jakiej miary to komplement. Tak więc puryści bluesowi mogli sobie raczej odpuścić słuchanie Norwegów. Knut Reiersrud Band zagrał zapierającą dech w płucach mieszankę rocka (energia jak diabli), jazzu (ta wspaniała precyzja i brak zbędnych dźwięków) oraz funku (wspaniała pulsacja) i do tego troszkę bluesa. Knutowi nie przeszkodziła nawet pęknięta struna – zmienił ją nie przerywając gry… W odróżnieniu od poprzedniej edycji, Knut Reiersrud Band wystąpił z Jarle Bernhoftem, dysponującym wspaniałym wokalem, przywodzącym na myśl Stevego Wondera czy Jasona Key’a z Jamiroquai. Moim zdaniem właśnie Norwegowie dali najlepszy koncert podczas Suwałki Blues Festival 2009.

18 lipca 2009 (scena przy ratuszu miejskim).
The Road Band to najlepszy – obok Blues Makers – zespół litewskiego bluesa. Analogicznie lider The Road Band, Aleksandr Belkin należy – obok Virgisa Jutasa – do najważniejszych postaci tamtejszej sceny bluesowej. Jednak koncert był dość senny. Ale to może tylko moje złudzenie.

18 lipca 2009 (scena w parku Konstytucji 3 maja).

Występ Brytyjczyka Steve’go Lury z Estończykami z Bullfrog Brown raczej nie przyniósł większych emocji. Zresztą pod sceną było jeszcze pustawo – najwyraźniej ludzie nie wrócili jeszcze znad jezior…

17 lipca 2009 (ogród letni Rozmarino).

W Rozmarino w ramach koncertów towarzyszących zagrał Szwajcar Andy Egert.